Stories

vanwege privacy zijn namen van klanten en dieren vaak aangepast !

"Kat plast in huis"

"Schat, er ligt kattenpis in de gang!" Nee he, niet weer..

Sjoerd is een van onze vijf katten waar wij een huis mee delen. Hij is tevens 1 van de drie kittens die wij in 2010 hebben gevonden en groot hebben gebracht met de fles. Je begrijpt dat Sjoerd veel voor ons betekent daardoor. 

 

Jarenlang kwamen wij thuis met de deprimerende opmerking: "ik ruik kattenpis". Van alles hebben we uitgezocht.. we hebben al snel een urine onderzoek gedaan, daar kwam niks uit. Zelfs een blaasecho laten uitvoeren, geen stenen te zien. Geprobeerd met speciale voeding en homeopatische druppels. Geen diagnose en niks werkte. Soms hielp het even en waren we in de zevende hemel want ik kan je vertellen, niks is zo frusterend als continu stinkende tapijten en opgezet laminaat. Maar helaas kwam het al snel weer terug.. Je schaamt je als er visite komt ("ze zullen toch niks ruiken?"). 

 

Nu het medische gedeelte gecontroleerd was en hij lichamelijk dus niets mankeerde, kwamen we uit op een gedragsprobleem! We keken kritisch naar de plekken waar hij vaak plaste, de ondergrond, het moment wanneer hij het deed, ook de kattenbakken werden onder de loep genomen. Er kwam een bak bij, en nog een... een andere plek, bovenkant eraf, ander grit...alles heeft de revue gepasseerd. En niks werkte!

 

Uiteindelijk hebben wij het plassen in huis 'geaccepteerd'. We hielden immers van hem! Echter de frustraties bleven, ruzies kwamen, we schreeuwde "en nu gaat hij het huis uit!" Maar dat was meer een losse flodder dan een kogel door de kerk. Al mijn dieren blijven tot het graf, dat heb ik altijd gezegd!

 

In al die jaren dat ik al werk als paraveterinair, deed ik bijna dagelijks urine onderzoeken van een kat die naast de bak plast. Dit is niet zo bijzonder aangezien katten snel last kunnen krijgen van hun blaas. Poezen kunnen blaasontsteking krijgen en katers kunnen verstopt raken met gruis. Ik had gehoopt dat het zo simpel met Sjoerd was, een kuurtje en klaar.. maar niks was minder waar.. het plassen was nog steeds niet gestopt...

 

Een enkele keer kwam hetzelfde verhaal als mijn Sjoerd. Ook deze mensen waren de wanhoop nabij en hun enige wens was dan ook 'die kat moet weg'. De frustraties werden groter dan de liefde voor hun kat. Omdat dieren die gezond zijn niet worden geeuthanaseerd, kozen ze vaak voor een afstandsverklaring. Zij deden officieel afstand van hun dier, iets wat in mijn woordenboek niet voorkwam en zag het als 'opgeven' (en toch snapte ik hun gevoelens). In de dierenkliniek waar ik nog steeds af en toe werk, was er zo'n geval, een enorme lieve, schattige, prachtige geweldige kater die alleen maar liefde kon uitstralen, iets waar wij als dierenliefhebbers van wegsmelten. Mijn collega dierenarts koos er dus voor om de kat zelf te houden. 

 

En daar komt het... de desbetreffende kat ging keurig naar de kattenbak! Er is geen moment meer geweest dat hij het naast de bak deed! Hoe dan? Wat is er anders? Hoe kan dit? En toen begreep ik het... Sjoerd had liever het rijk voor zich alleen!! Was de oplossing zo simpel? Nee dus, want dat zou betekenen dat hij ergens anders moet gaan wonen.. Maar, zorgdragen voor je dieren betekent niet egoistisch zijn dus we gingen het proberen. Sjoerd kon bij een vriendin terecht om te kijken of dit voor hem de oplossing was... en u raadt het al.. Sjoerd heeft nooit meer naast de kattenbak geplast! 

 

gallery/Sjoerd